Archive for Σεπτεμβρίου 2014

STEM- H κυρία Επιστήμη μας προ(σ)καλεί

Η χρονιά μας φέτος είναι αφιερωμένη στις ΦΥΣΙΚΕΣ ΕΠΙΣΤΗΜΕΣ… Όχι όμως στις φυσικές επιστήμες  με δασκαλοκεντρικό πειραματισμό, αλλά με μαθητοκεντρικές προκλήσεις!

Στην Αμερική το ονομάζουν STEM Science

                                                             Technology

                                                             Engineering

                                                             Mathematics

Σήμερα λοιπόν δώσαμε το εναρκτήριο λάκτισμα, με μία μικρή επιφύλαξη (αν τα παιδιά είναι έτοιμα να ανταποκριθούν σε αυτό το κάλεσμα) και μία αγωνία (αν μπορώ ως εκπαιδευτικός να απαλλαγώ από την έντονη παρουσία μου και να αφήσω τα παιδιά να αλληλεπιδράσουν σε ομάδες).

ΤΙ ΑΠΙΣΤΕΥΤΗ ΕΜΠΕΙΡΙΑ!!!!!!

Ξεκίνησα χωρίζοντας τα παιδιά σε ομάδες των 5 ατόμων και απλά τους διάβασα την πρόκληση.

100 toyblakia100 toublakia kanones

Να έχετε εμπιστοσύνη στα παιδιά σας!!!! Η πρόκληση έγινε αμέσως αντιληπτή.

Αμέσως οι ομάδες άρχισαν να δουλεύουν πυρετωδώς. Συζητήσεις, χέρια που προσπαθούσαν να ανεβάσουν το πιο ψηλό κτίριο και τα κτίρια να πέφτουν ασταμάτητα….

260920142379 260920142381

Συζητήσεις επί συζητήσεων….κι η μαγική στιγμή ήρθε… κάποια ομάδα πρότεινε να γίνει πιο στιβαρή η βάση του κτιρίου… και το πείραμα ΕΠΙΤΥΧΕΣ…. τι σπουδαία στιγμή….

260920142393 260920142390

Τι ωραία ομαδική εργασία. Τι ωραία συνεργασία… (και φυσικά μη θεωρείται ότι όλα ήταν ιδανικά…. και φυσικά ξεχώρισαν αυτά τα παιδιά που δε είναι έτοιμα να εργαστούν στις ομάδες. και φυσικά φάνηκαν τα παιδιά που δεν μπορούν να αντιμετωπίσουν κρίσεις…. όμως, για αυτό δεν κάνουμε αυτή την πρόκληση; για να κάνουμε καλές ομάδες, που να συνεργάζονται και να αυτονομούνται μέσα από την αυτοδιόρθωση….)

Στη συνέχεια έπρεπε να μετρήσουμε ποιο ήταν το ψηλότερο κτίριο.

Με τι μετράμε; Μέτρο, χάρακα, σκοινί που συγκρίνει μεγέθη… πόσες ιδέες!!! θέλανε να δούνε το αποτέλεσμα της εργασίας τους… και κανένας δεν ήταν απομακρυσμένος και απομονωμένος… όλοι ανυπομονούσαν για το νικητή!

Και νικητής ο πύργος με ύψος – Κυρία, εδώ γράφει 5 και 0.

-ο επόμενος 4 και 6

ο αμέσως επόμενος 4 και 5

και ο τελευταίος 3 και 5….

Ήρθε η ώρα για πρωινό και ερωτήσεις σε ερωτηματολόγιο….

Καταγραφή

Δεν πιστεύετε τι ωραίες απαντήσεις έδωσαν!!! ακόμη κι αυτοί που δε δούλεψαν στις ομάδες….

Δεν πίστευα ότι θα μου αρέσει τόσο πολύ…. τώρα ανυπομονώ για την επόμενη πρόκληση!!!!!

Advertisements

Η εβδομάδα του ολοημέρου

Τα παιδιά τις πρώτες εβδομάδες του σχολείου δεν τους αρέσει καθόλου το ολοημερο…. Σιχαίνονται την ιδέα να κοιμούνται κάπου μακρυά απο το σπίτι τους. Πάντα προσπαθώ να την κανω αστεία, διασκεδαστική κι ελκυστική, έτσι ώστε να έρχονται με ευχαρίστηση στο σχολειο.
Το προβλημα πάντα ειναι οτι ΔΕΝ θελουν να κοιμηθούν!
Και τότε εμφανίζονται και οι γονείς που, πότε θέλουν να κοιμούνται, πότε δε θέλουν να κοιμούνται, σου κάνουν δηλώσεις οτι το παιδί τους εχει να κοιμηθεί απο τριων μηνών μεσημέρι και τέτοια σχετικά…..
Μην το βάλετε κάτω….. ΠΟΤΕ δεν κοιμόμαστε….. ΧΑΛΑΡΩΝΟΥΜΕ! Και για να χαλαρώσουμε χρειαζόμαστε κάτι χαλαρωτικό!
Συνηθίζω λοιπον να βάζω ενα προγραμμα εβδομάδας ολοήμερου, όπου παει ως εξής:
τη Δευτέρα διηγούμαι ενα παραμύθι ατελείωτο….. ( η Φανή Δίγκα συνήθιζε να λέει οτι το παρακάνω κι οτι δε γίνεται η Σταχτοπούτα να ειναι σκουντουφλω και η Κοκκινοσκουφίτσα να κυνηγάει την κακιά μάγισσα. Πιστέψτε με ολα γίνονται….. Κι όσο πιο αστεία ειναι η ιστορία τόσο πιο πολύ χαλαρώνουν τα παιδια…. Κι όσο πιο πολύ χαλαρώνουν τόσο πιο εύκολα κοιμούνται….)
Την Τρίτη και την Τετάρτη διαβάζω μεγάλα παραμύθια,
την Πέμπτη βάζω το cd να διαβάζει ενα παραμύθι και
την Παρασκευή ζητάω να φέρουν τα παιδια στο σχολειο ενα αγαπημένο τους DVD… Ετοιμάζω pop corn και η προβολή ξεκινάει, χωρίς ύπνο…..

Η εβδομάδα γίνεται διασκεδαστική και παράλληλα μαθαίνουμε τις ημέρες της εβδομάδας….
Γιατι όχι;
Tip της χαλάρωσης…… ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΑΦΗΝΟΥΜΕ τα παιδιά μόνα τους τις πρώτες εβδομάδες….. Ο,τι και να γίνει, ακομη κι αν κοιμηθούν όλοι, εμείς μένουμε στο καρεκλάκι και δεν το κουνάμε λεπτό.

IMG_0026.JPG

Προσαρμογή στο ολοημερο

Δύσκολη η πρώτη εβδομάδα στο νηπιαγωγειο. Πόσο μάλλον αν είσαι και στη βάρδια του ολοημέρου. Τα περισσότερα παιδια, που δεν έχουν παει ποτε σχολειο, αρνούνται πεισματικά να προσαρμοστούν σε αυτό το ωράριο. Κλαψουρίζουν διαρκώς, σε ρωτούν συνέχεια ποτε θα έρθει η μαμα τους και σου δυσκολεύουν την ημέρα!
Η καλύτερη απάντηση -που μέχρι σημερα εχω βρει σε αυτήν την ερώτηση- ειναι «Εσυ πότε λες;» Στην αρχή νευριάζουν, αλλα στην πορεία ανακαλύπτουν οτι ειναι αστείο.
Δε θα σταματήσει το κλαψουρισμα, ούτε θα διορθωθούν τα πράγματα δια μαγείας! Η συνταγή για να σταματήσουν οι δυσκολίες ειναι η προσαρμογή.
Οπλιστείτε λοιπόν, με τεράστια υπομονή κι ενα μεγαααααλο χαμόγελο και…… Μη φοβάστε! Μπόρα ειναι θα περάσει…. Λίγες μέρες και τότε ολα τα ωραία θα αρχίσουν!

IMG_0412.JPG

Υποδοχή νηπίων για την 1η μέρα

Η πιο δύσκολη μέρα για μία νηπιαγωγό είναι η 1η μέρα. Παιδιά που τα «παίρνουμε» από αγκαλιές μαμάδων, μπαμπάδων και γιαγιάδων!

Όταν υπηρετούσα λοιπόν στο 3ο νηπιαγωγείο Διαβατών με τη Βασιλική Λιχριδά και το Γιάνη Θεοδώρου πήρα ένα μάθημα, για το πως μπορούμε να κάνουμε τα παιδιά να νιώσουν οικεία και να αγαπήσουν την πρώτη τους μέρα στο σχολείο.

Ομολογώ ότι μου είχε κάνει εντύπωση ότι από την προηγούμενη μέρα ο Γιάννης είχε κρύψει μία κούκλα κουκλοθεάτρου σε ένα ψηλό ράφι, μέσα σε ένα καλαθάκι όμορφo και δίπλα έβαλε μερικά μουσικά όργανα. Όποτε περνούσε κάτι διόρθωνε, κάτι προσέθετε και μου τράβηξε την προσοχή. (δεν τον ήξερα ακόμη. Ήμουν μόνο λίγες μέρες αποσπασμένη σε ένα νέο σχολείο με νέους συναδέλφους)

images

Για να μην σας τα πολυλογώ την επόμενη μέρα ήρθαν τα καινούρια μας παιδάκια και τα υποδέχτηκα πρώτη εγώ…. κλάματα, μύξες, ματάκια θλιμμένα…. προσπάθησα να τα παρηγορήσω, να τα ωθήσω να παίξουν με άλλα παιδάκια, αλλά ήταν ανένδοτα. Ώσπου από την πόρτα ξεπρόβαλε το κεφάλι του Γιάννη και άρχισε να διηγείται μια ιστορία με τον «Καφετούλη».

Με φωνή ήρεμη έλεγε στα παιδιά ότι από την ημέρα που ήρθε στο σχολείο βρήκε τον «Καφετούλη» να κοιμάται στο καλαθάκι του. Ήταν πολύ αγχωμένος τις προηγούμενες μέρες που θα ερχόταν καινούρια παιδιά στο σχολείο και δεν ήξερε τι έπρεπε να κάνει .Για αυτό το λόγο ήθελε συνέχεια να κοιμάται. Όμως έπρεπε να τον ξυπνήσουν για να γνωρίσει τα παιδιά και να ηρεμήσει. Με τον Καφετούλη ακόμη στο καλάθι ο Γιάννης άρχισε να μιλάει στην κούκλα. Του έλεγε ότι έπρεπε να ξυπνήσει γιατί ήρθαν τα παιδιά να το γνωρίσουν, ότι δεν έπρεπε να κοιμάται άλλο, το σκουντούσε, το γαργαλούσε, το χάιδευε όμως ο Καφετούλης δεν αντιδρούσε. (Ήδη είχε τραβήξει το ενδιαφέρον των παιδιών, κρέμονταν από τα χείλη του και περίμεναν να δει τι θα συμβεί!)

Το επόμενο βήμα ήταν να ξυπνήσουν την κούκλα με φασαρία. Πήρε λοιπόν το ταμπουρίνο – κι αφού προσποιήθηκε ότι θα το χτυπήσει πολύ δυνατά και την τελευταία στιγμή σταματούσε κι έλεγε στα παιδιά ότι έπρεπε να το ξυπνήσουν με όμορφο τρόπο και τα ματάκια τους γυάλιζαν ανυπόμονα- άρχισε να χτυπάει το ταμπουρίνο. Στην αρχή ήρεμα και βαθμιαία ανέβαζε την ένταση. Όμως η κούκλα ακόμη δεν ξυπνούσε. Συνέχισε λοιπόν να αλλάζει μουσικά όργανα μέχρι που έφτασε στα πιατίνια. (Δε νομίζω να υπήρχε παιδί που δε γελούσε και δεν ανυπομονούσε να δει τι θα γίνει). Η κούκλα δεν ξύπνησε ούτε και τότε.

kids_musical_instruments

Τότε πρότεινε στα παιδιά να φωνάξουν δυνατά το όνομά του και κατόπιν πολύ σιγανά…. και ξέρετε ο Καφετούλης ξύπνησε στο χέρι του Γιάννη.

Όμως και τότε το παιχνίδι δε σταμάτησε, γιατί ενώ ο Γιάννης μιλούσε στα παιδιά η κούκλα έπεφτε και ξανακοιμόταν. Τα παιδιά φώναζαν «ΚΟΙΜΗΘΗΚΕ». Ένα απίστευτο πανηγύρι… και με αυτά φτάσαμε να συστηθούν τα παιδιά στην κούκλα και να αρχίσουμε να παίζουμε με τα ονόματα τους…..

Έτσι η ώρα του πρωινού ήταν μια υπέροχη εμπειρία και το σχολείο άρχισε χαμογελαστά….

Θα σας πρότεινα να το δοκιμάσετε, γιατί από τότε που το εφαρμόζω κάθε χρονιά μου αρχίζει γλυκά…… και τα παιδάκια μου είναι χαρούμενα….

(είμαι μια ευλογημένη νηπιαγωγός γιατί μαθήτευσα δίπλα στους καλύτερους!)

Γωνιές στο νηπιαγωγείο

Κάθε χρόνο μου αρέσει να ανοίγω πολλές γωνιές στο χώρο μου. Θέλω τα παιδια να έχουν πολλές επιλογές και να μη βαριούνται τα ίδια και τα ίδια.
Δε μου αρέσει όμως, να ειναι όλες ανοιχτές και να γίνεται πανζουρλισμός. Οταν ήμουν λοιπόν στο 3ο Νηπιαγωγειο Διαβατων, με το Γιάννη Θεοδωρου και τη Βασιλική Λιχριδα, μου έδειξαν έναν ωραίο τροπο να χειρίζομαι τις γωνιές και τον κράτησα.
Σε ενα φάκελο είχαν πολλές γωνιές και έδιναν στα παιδια να αποφασίσουν ποιες γωνιές ήθελαν να ανοίξουν και τους έβαζαν έναν αριθμητικό περιορισμό. Έτσι τα παιδια επέλεγαν 5 γωνιές, τις οποίες ήθελαν και οι υπόλοιπες παρέμεναν κλείστες. Φυσικά, αν κάποιος ήθελε να επίμονα να ανοίξει μια ακομη,δε χαλουσαμε χατίρια…..
Στην πορεία τα παιδια ήθελαν να δημιουργήσουν και δικές τους γωνιές, έτσι αποφάσισα να το εξελιξω.
Πλέον, ζωγραφίζω μόνη μου τις γωνιές με τα παιδια (αντί να εκτυπωνω) κι έτσι τους ειναι πολύ οικείο να δημιουργήσουν και δικές τους γωνιές.
Και σας παρουσιάζω κάποιες απο τις περσινές μας γωνιές, όχι για την ομορφιά τους, αλλα για την απλότητα τους, την ευκολία και την αποτελεσματικότητα.

IMG_0383.JPG

IMG_0382.JPG

IMG_0381.JPG

IMG_0384.JPG

IMG_0386.JPG

IMG_0385.JPG

IMG_0387.JPG

IMG_0388.JPG

IMG_0393.JPG

IMG_0389.JPG

IMG_0390.JPG

IMG_0391.JPGς

Σεπτέβριος

Μου αρέσει κάθε μήνα να δίνω στα παιδιά πέρα από το ομαδικό ημερολόγιο και το ατομικό τους ημερολόγιο.

Το έχουν στα συρταράκια τους και κάθε πρωί, με το που μπαίνουν στην τάξη, η ρουτίνα τους είναι να βρουν το όνομά τους στο παρουσιολόγιο και να διαγράψουν την ημέρα στο ατομικό τους ημερολόγιο.

Αυτή είναι μία υπέροχη ιδέα που μοιράστηκε μαζί μου η Νίκη Θεοδοσίου, υπέροχη συνάδελφος στην Καβάλα, και την έχω υιοθετήσει από τότε. Για ποιο λόγο;

Πρώτα τα παιδιά αντιλαμβάνονται το πέρασμα του χρόνου, δεύτερον παίρνουν μόνα τους παρουσίες και μπορείς να ανατρέξεις στο μηνιαίο αποτέλεσμα να δεις πόσες μέρες απουσίασαν (κι όχι μόνο οι δασκάλες αλλά και οι γονείς) και τρίτον κάθε διαγραφή δεν είναι ένα απλό Χ. Κάθε μέρα ζητάω να το χρωματίσουν με ένα περίεργο τρόπο. Με τελίτσες, σα φυλακή, με ζιγκ ζαγκ κοκ. Στο τέλος το αποτέλεσμα θυμίζει μία κουβέρτα patch work και τα παιδιά χαίρονται το αποτέλεσμα.

Καθώς διανύουμε τη χρονιά STEM το ατομικό ημερόλογιο των παιδιών μου θα έχει και αυτό «τρελούς» επιστήμονες!

σεπτεμβριος

septembrios

Το ταξιδι μου

μια φορά κι εναν καιρό...

Εδώ νηπιαγωγείο!!!

Τα πιο απίθανα πράγματα που συμβαίνουν σε μια τάξη νηπιαγωγείου!!!

Nipio-logy

"Play is not a break from learning - it's the way young children learn" Children Advocate Bulletin, June 2007

Elix Design Studio

To Official Blog του Elix Design Studio για την Αρχιτεκτονική και το Design

Λέσχη Ανάγνωσης "ΔΙΑΔΡΟΜΕΣ"

Ταξιδεύοντας στις σελίδες ενός βιβλίου

ΠΕΡΙΤΕΧΝΟ

ΤΑΞΙΔΕΥΟΝΤΑΣ ΜΕ ΕΙΣΙΤΗΡΙΟ ΤΗΝ ΠΑΙΔΙΚΗ ΦΑΝΤΑΣΙΑ

~~kindergarten teacher ~~ΝΗΠΙΑΓΩΓΟΣ.....ΧΡΩΜΑΤΑ ΚΑΙ ΑΡΩΜΑΤΑ...2ο ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΙΟ ΚΟΣΚΙΝΟΥ

Ένας ιστοχωρος με τις σκέψεις μου και τη δουλειά μου!

Χαρούμενες φατσούλες στο νηπιαγωγείο

Ένας ιστοχωρος με τις σκέψεις μου και τη δουλειά μου!

Ελένη Μαμανού

Ένας ιστοχωρος με τις σκέψεις μου και τη δουλειά μου!

Ένας ιστοχωρος με τις σκέψεις μου και τη δουλειά μου!

Popi-it.gr

Ένας ιστοχωρος με τις σκέψεις μου και τη δουλειά μου!

Η παρεούλα μας

Ένας ιστοχωρος με τις σκέψεις μου και τη δουλειά μου!

ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΙΟ ΔΙΚΑΙΩΝ

Ένας ιστοχωρος με τις σκέψεις μου και τη δουλειά μου!

Kinderella

Ένας ιστοχωρος με τις σκέψεις μου και τη δουλειά μου!

"ΠΕΡΙ... ΝΗΠΙΑΓΩΓΩΝ"

Ένας ιστοχωρος με τις σκέψεις μου και τη δουλειά μου!